Een recent onderzoek, uitgevoerd door een gerenommeerd onderzoeksbureau, laat zien wat velen blijkbaar niet onder ogen willen zien: het overgrote deel van de Nederlandse gokkers is recreatief actief, en het aantal probleemspelers is relatief klein. Toch lijkt deze nuchtere conclusie aan dovemansoren gericht bij de Kansspelautoriteit (Ksa), die wederom inzet op strengere regels voor legale aanbieders.
Opvallend is dat het rapport bovendien blootlegt dat 16- en 17-jarigen blijkbaar toegang hebben tot gokmogelijkheden. Aangezien iedere speler zich bij legale aanbieders moet legitimeren, kan dit maar één ding betekenen: deze jongeren spelen ofwel mee in loterijen, of ze wijken uit naar illegale online platforms. Platforms die opereren buiten het toezicht van de Ksa, waar geen enkele bescherming of verantwoorde spelbegeleiding bestaat.
Toch blijft Teun Struycken en de Ksa roepen dat er nóg meer moet worden gedaan om spelers te beschermen. Maar de vraag is: tegen wat en tegen wie? De legale aanbieders voldoen aan strikte eisen, controleren op leeftijd, investeren in preventie en zijn voortdurend onderhevig aan toezicht. Illegale aanbieders daarentegen floreren zonder enige controle. Het is alsof je omdat tien mensen te hard rijden op de ringweg van Amsterdam besluit om in het hele land verkeersdrempels te leggen. Symboolbeleid, zonder effect.
Een woordvoerder van een vergunde aanbieder verwoordt de frustratie uit de sector:
“Wij doen alles wat de wet voorschrijft — en méér — om spelers verantwoord te laten gokken. Maar in plaats van dat de Ksa zich richt op het echte probleem, namelijk het groeiende illegale aanbod, blijven wij de klappen opvangen. Zo jaag je de speler het zwarte circuit in.”
In plaats van gericht en effectief te handhaven op plekken waar het écht fout gaat, blijft de Ksa zich blindstaren op het nog verder inperken van de legale markt. Daarmee jaagt ze recreatieve spelers en jongeren — ironisch genoeg — juist verder richting het ongereguleerde aanbod.
Deze koers lijkt niet op daadkrachtig toezicht, maar eerder op een brevet van onvermogen.
