De Braziliaan Carlos Strazzer, eigenaar van Risepoint, had plannen om via zijn Nederlandse BV – VL Holland B.V. – een vergunning aan te vragen bij de Kansspelautoriteit (Ksa). Uit inschrijving bij de Kamer van Koophandel blijkt dat VL Holland actief is in “exploitatie van loterijen, kansspelen en kansspelautomaten” en expliciet vermeldt dat zij een kansspelvergunning op afstand nastreven.
Strazzer kocht eerder Trannel over van FDJ United (de overkoepelende organisatie achter merken zoals Unibet), waarna Trannel doorverkocht werd en voortleefde onder de naam Risepoint. In onderzoeken – onder meer door de Franse krant Le Monde en CasinoZorgplicht – werd gesuggereerd dat de transacties rond deze overnames onder de loep moeten, onder meer vanwege het belang dat Risepoint heeft gehad bij rechtszaken van Nederlandse gokkers die hun verliezen bij Unibet willen terugvorderen.
Volgens Le Monde zou Strazzer via Risepoint actief zijn in meerdere gokmarkten wereldwijd, waaronder in Malta, Cyprus en Curaçao. De vraag of hij echt in Nederland een vergunning heeft aangevraagd, blijft echter onbeantwoord: de Kansspelautoriteit stelt dat ze geen informatie mogen delen over individuele aanvragen, en Strazzer zelf heeft niet geantwoord op verzoeken om verduidelijking.
RoyaalCasino-verbinding en verleden
Onderzoek naar VL Holland leidde tot een opvallende link met het domein royaalcasino.nl, dat nu in beheer is van Ventures Lab, een onderneming die ook aan Strazzer gelieerd is. Dit domein had in 2014 al met de Ksa te maken: destijds werd een boete van € 310.000 opgelegd aan de exploitanten van RoyaalCasino wegens overtredingen door Bluemay Enterprises en andere betrokken partijen.
Of Strazzer’s aanvraag voor een Nederlandse vergunning überhaupt kans van slagen had, is onzeker. De autoriteiten houden de individuele aanvragen vertrouwelijk, en er is geen bevestiging dat zijn dossier verder beoordeeld is. De zaak werpt wel weer licht op de complexe structuren en grensoverschrijdende ondernemingen in de kansspelwereld.
Column: De gokker, de vergunning en de portier van het politiebureau
Serieus, ik weet niet meer of ik gek ben, of dat ik gewoon knalhard voor de gek word gehouden. En geloof me: dat verschil is nogal groot.
Unibet kreeg ooit een boete van vier ton. Dat doet pijn, zou je zeggen. Maar niet in Nederland hoor. Hier werkt het zo: betaal, glimlach, en twee jaar later krijg je gewoon een verse vergunning van de Ksa. Alsof je op school betrapt wordt met spieken, je strafregels netjes opschrijft, en de leraar daarna zegt: “Weet je wat, jij mag volgend jaar ook het diploma zelf uitdelen.”
En de staatssecretaris? Die zei doodleuk: “Ik ga er niet over, dat doet de Ksa.”
Pardon? Dat is alsof de portier bij het politiebureau voortaan beslist over je snelheidsovertredingen. “Ja meneer, ik zag u 180 rijden, maar ach, vandaag knijp ik een oogje dicht. Rij voorzichtig hè!”
De Ksa zelf speelt ook een mooie rol: naar buiten toe streng en waakzaam, maar intussen lijkt het meer op een scheidsrechter die liever niet fluit, want stel je voor dat de sponsor boos wordt. De ene speler krijgt rood voor een losse veter, de ander mag met een mes in zijn sok het veld op.
En ondertussen blijft Unibet lachend incasseren. Het doet denken aan sprookjespolitiek: iedereen wijst naar elkaar, niemand is verantwoordelijk, en de gokmarkt draait vrolijk door.
Dus ik zeg eerlijk: mocht dit écht de manier zijn waarop regels hier werken, dan meld ik me aan voor een gratis stage. Bij de Ksa, of bij Unibet. Want daar weten ze precies hoe je regels buigt tot elastiek. En wij burgers? Wij mogen toekijken, betalen, en vooral niet vragen of dit allemaal normaal is.
