ING wil ons beschermen tegen gokken. Mooi. Nu nog even op de betaal-knop drukken.

Ik moest vanmorgen toch even twee keer kijken.

ING maakt zich zorgen over mensen die online gokken.

Ja, ING.

De bank.

Niet de buurvrouw. Niet de dominee. Niet de verslavingsarts. Nee, de bank.

Dezelfde ING die in 2018 voor 775 miljoen euro met het Openbaar Ministerie afrekende wegens jarenlange en structurele tekortkomingen bij het voorkomen van witwassen. Daarvan was 675 miljoen euro boete en 100 miljoen euro ontneming.

En die bank zegt nu eigenlijk tegen Nederland:

Pas op met geld, jongens. Voor je het weet gaat het mis.

Ik moest lachen als een boer met kiespijn.

Want als er één sector is die ons de afgelopen decennia heeft geleerd dat financiële producten soms iets ingewikkelder kunnen zijn dan het foldertje bij de koffieautomaat deed vermoeden, dan zijn het onze banken wel.

Hypotheken, aandelen, beleggingsproducten, rentetarieven, voorwaarden van 86 pagina’s en constructies waarvan je achteraf dacht: had ik mijn geld maar gewoon in een oude sok achter de aardappelen gelegd.

Maar goed.

Eerlijk is eerlijk.

Japke Kaastra van ING komt deze week met een aantal ideeën over online gokken waar ik helemaal niet om wil lachen.

Ze pleit onder andere voor één centraal toegangsportaal voor legale online casino’s. Daarmee zou voor consumenten duidelijker worden welke aanbieders legaal zijn. Via zo’n systeem zouden volgens haar ook gezamenlijke speellimieten, een draagkrachttoets en eerdere signalering van problematisch gokgedrag mogelijk kunnen worden.

Kijk.

Dat zijn ideeën.

Daar kun je over discussiëren, maar er wordt tenminste nagedacht.

Alleen mis ik één oplossing.

Een hele simpele.

Zo simpel dat ik hem hier in Twente aan de keukentafel kan bedenken zonder werkgroep, congres, onderzoeksbureau, internationale studiereis of broodjeslunch in Den Haag.

Beste ING: kijk eens naar de betaling.

Want er zijn in Nederland maar een beperkt aantal legale online goksites.

Die hebben een vergunning van de Kansspelautoriteit.

Daar hoef je geen afgestudeerde raketgeleerde voor in dienst te nemen.

Volgens de Ksa zijn er momenteel ongeveer dertig legale goksites actief.

Dertig.

Dat kan ik en mijn dochtertje van 13 hier op de boerderij nog bijhouden.

Maak dus een goede, actuele lijst van legale aanbieders, betaalrekeningen, betaaldienstverleners en bekende betaalroutes.

En vervolgens draaien we het eens om.

Niet alleen vragen:

“Waarom gokt die gek daar?”

Maar ook:

“Waarom hebben wij als bank deze betaling uitgevoerd?”

Dat vind ik namelijk een veel interessantere vraag.

ING zegt zelf dat illegale casino’s verhullende namen en tussenpartijen gebruiken en dat daardoor niet iedere betaling eenvoudig herkenbaar is.

Prima punt.

Daar moeten we niet flauw over doen.

Maar dan begint volgens mij juist het interessante gesprek.

Want als banken, betaaldienstverleners, de Ksa, opsporingsinstanties en andere betrokken partijen volgens ING allemaal moeten samenwerken, laten we dan ook consequent zijn.

Als een bank wist of redelijkerwijs had moeten weten dat een betaling naar illegaal kansspelaanbod liep en die betaling desondanks faciliteert, waarom praten we dan alleen over de speler en de aanbieder?

Waarom niet over de financiële poortwachter?

Daar staat dat woord weer.

Poortwachter.

Dat woord kent ING toevallig.

Heel goed zelfs.

Het Openbaar Ministerie gebruikte het in 2018 ook.

Toen ging het alleen niet over een online casino, maar over ING zelf.

Volgens het OM had ING haar rol als poortwachter van het financiële stelsel niet naar behoren vervuld.

Kijk, dan wordt het ineens cabaret waar je geen kaartje voor hoeft te kopen.

In 2018:

“ING, u had beter moeten opletten waar het geld naartoe ging.”

In 2026:

“Beste Nederlander, u moet beter opletten waar uw geld naartoe gaat.”

Dat heet vooruitgang.

Of marketing.

Daar ben ik nog niet helemaal uit.

En daarom heb ik voor mevrouw Kaastra nog een gratis aanvulling op haar plan.

Geen consultancyfactuur.

Geen onderzoeksrapport.

Geen PowerPoint van 147 dia’s.

Gewoon gratis vanuit Twente.

Maak samen met de Ksa een systeem waarbij banken actuele informatie krijgen over vergunde aanbieders en bekende illegale betaalroutes.

En zorg vervolgens dat een bank niet vrijblijvend kan wegkijken wanneer aantoonbaar is dat zij willens en wetens betalingen naar illegale aanbieders blijft faciliteren.

Dan volgt niet alleen een waarschuwing voor Henki omdat hij honderd euro overmaakt.

Dan krijgt de bank óók een probleem wanneer zij ondanks concrete kennis de geldkraan open laat staan.

Kijk eens hoe snel iedereen dan ineens technisch heel veel kan.

Nu horen we vaak:

“Het is ingewikkeld.”

“De betaling loopt via een tussenpartij.”

“De rekening staat in het buitenland.”

“We hebben beperkt zicht.”

“De keten is complex.”

Dat geloof ik allemaal.

Tot er financiële aansprakelijkheid aan het einde van die keten hangt.

Dan kan een computer ineens dingen waarvan je gisteren nog dacht dat alleen NASA ze kon.

En natuurlijk hoeft een bank niet te bepalen waar een volwassen Nederlander iedere euro aan uitgeeft.

Dat wil ik juist helemaal niet.

Straks krijg ik bij de pinautomaat:

TRANSACTIE GEWEIGERD — UW BANK VINDT TWEE FRIKANDELLEN VANDAAG VOLDOENDE.

Daar zit niemand op te wachten.

Maar wanneer de overheid zegt dat illegaal online gokken een groot maatschappelijk probleem is, de Ksa zegt dat banken vanwege hun betalingsdata kunnen helpen, en ING zelf oproept tot een integrale ketenaanpak, dan mag je ook de logische vervolgvraag stellen:

wie draagt verantwoordelijkheid voor de geldstroom?

Want zonder geld geen online casino.

Een illegale goksite kan een prachtige website hebben, bonussen uitdelen alsof het pepernoten zijn en vanuit Malta, Cyprus of Timboektoe opereren.

Maar uiteindelijk moet er ergens geld van A naar B.

En daar komt onze financiële sector vanzelf om de hoek kijken.

Dus mevrouw Kaastra: mijn complimenten.

Oprecht.

Een centraal portaal?

Onderzoeken.

Gezamenlijke limieten?

Bespreken.

Betere bescherming?

Prima.

Illegale aanbieders aanpakken?

Graag zelfs.

Maar laten we het dan helemaal afmaken.

Niet alleen de speler aanspreken.

Niet alleen de goksite.

Niet alleen de affiliate.

Niet alleen de Ksa.

Ook degene die het geld daadwerkelijk door de financiële leidingen laat lopen.

Want een poortwachter die zegt dat hij niet precies kan zien wie er door de poort loopt, heeft misschien geen nieuw congres nodig.

Misschien moet hij gewoon eens bij de poort gaan staan.

En mocht ING daar nog iemand voor zoeken: hier in Twente heb ik een keukentafel vrij.

Laptop erop.

Koffie erbij.

Lijstje met de legale aanbieders ernaast.

En voor een paar centen per betaling wil ik best af en toe roepen:

“Ho eens even, deze staat niet op het lijstje!”

Scheelt weer een werkgroep.

Scheelt een onderzoek.

Scheelt waarschijnlijk drie congressen.

En Bertha houdt ondertussen toezicht.

Niet Bertha van de compliance-afdeling trouwens.

Gewoon de koe.

Die loeit alleen als er écht iets aan de hand is.

Wilt u advies over veilig spelen , bel mij . ik regel de betaling via de ING .

 

Ajuus