GREGOR, VAN MIJ KRIJG JE GEEN GELD. WEL EEN NACHT IN HET HOOI.
Ik heb weer eens een column gelezen.
Dat gebeurt vaker.
Meestal kom ik halverwege tot de conclusie dat ik mijn tijd beter had kunnen besteden aan het tellen van de vliegen tegen het keukenraam.
Maar deze keer niet.
Gregor Prizmic Martini van CasinoZorgplicht schreef een verhaal over Zembla, journalisten, bronnen, gokken, de Televizier-Ring en vooral over iets waar het in Nederland zo langzamerhand een beetje aan begint te ontbreken:
zeggen wat je werkelijk vindt.
En verdomd.
Ik heb hem helemaal uitgelezen.
Dat is bij Henki ongeveer hetzelfde als vijf sterren in de Michelin-gids.
Lees vooral eerst zelf het verhaal van Gregor en oordeel daarna of Henki weer eens onzin uitkraamt:
Lees hier de volledige column van Gregor Prizmic Martini op CasinoZorgplicht.nl
De titel van zijn artikel is: “Zembla genomineerd voor een Televizier-Ring met Gokkers in je tijdlijn; ‘De meeste journalisten zijn geen leuke mensen’”, gepubliceerd op 3 september 2026.
Gregor schrijft dat hij al jaren onderzoek doet naar de gokwereld, daar privé geld in heeft gestoken en geld uit de goksector weigert omdat hij onafhankelijk wil blijven.
Toen dacht ik:
Verdomme Gregor, daar gaat mijn sponsoring.
Want ik wilde spontaan een paar centen overmaken.
Maar daar begint het probleem al.
Ik verdien namelijk aan gokken.
Affiliate heet dat.
Vroeger heette dat gewoon commissie.
Tegenwoordig bedenken we iedere drie maanden een nieuw woord zodat iedereen weer een congres kan organiseren om uit te leggen wat het oude woord betekende.
Revenue share.
Affiliate marketing.
Gokschade.
Zorgplicht.
Preventie.
Kanalisatie.
Faciliteren.
Bevorderen.
En binnenkort vermoedelijk:
post-traumatische affiliate-nevenschade met gedeelde maatschappelijke medeverantwoordelijkheid.
Daar zal ongetwijfeld ergens alweer een onderzoeksbureau subsidie voor aanvragen.
Maar Gregor neemt dus geen geld uit de goksector aan.
Prima.
Dan houd ik die paar centen zelf.
Scheelt mij ook weer een bonnetje in het kasboek.
En voordat iemand denkt dat Henki hier een potje zit te slijmen:
nee.
Gregor en ik hoeven het helemaal niet overal over eens te zijn.
Sterker nog: waarschijnlijk zijn we het over behoorlijk wat dingen niet eens.
Ik verdien aan gokken.
Hij heeft zelf ervaren wat een gokverslaving kan aanrichten.
Dat zijn niet automatisch twee mensen die bij de eerste ontmoeting samen hand in hand door een Twents korenveld huppelen.
Maar misschien is dát juist het punt.
Je hoeft het niet met iemand eens te zijn om te kunnen zien dat iemand zijn nek uitsteekt.
En dat doet deze man.
CHAMPIONS LEAGUE EN HET KNOLLENVELD
Laat ik de journalistieke verhoudingen ook maar meteen duidelijk maken.
Gregor speelt wat mij betreft Champions League.
Henki speelt ergens met elf boeren in een amateurclubje op een knollenveld in Twente.
Nou ja, elf.
Dat is theoretisch.
Van die elf willen er negen het liefst negentig minuten op de reservebank zitten.
De andere twee zijn meestal geblesseerd.
Maar zodra de scheidsrechter voor het einde fluit, gebeurt er iets wonderbaarlijks.
Mannen die drie kwartier eerder nog beweerden dat hun hamstring, knie, enkel én rug volledig naar de kloten waren, trekken ineens een sprint waar Femke Bol jaloers op zou worden.
Richting kantine.
Want daar wacht het gerstenat.
Dat heb ik trouwens nooit helemaal begrepen.
Sport en alcohol.
We waarschuwen tegenwoordig voor werkelijk alles.
Gokken, suiker, vet, roken, zitten, staan, zonlicht en vermoedelijk binnenkort verkeerd ademhalen.
Maar na negentig minuten voetbal met zijn allen twintig halve liters naar binnen kieperen heet nog steeds:
de derde helft.
Menig café zou willen dat de bierleverancier zo vaak kwam lossen als bij een gemiddelde amateurvoetbalvereniging.
Maar goed.
Terug naar Gregor.
HIJ KREEG GEEN BEDANKJE. DUS DAN DOE IK HET MAAR.
Zijn verhaal gaat namelijk ergens over.
Hij hielp als bron mee aan Zembla’s Gokkers in je tijdlijn.
Die uitzending is genomineerd voor een Televizier-Ring.
Gregor schrijft dat hij er tijd, benzine, onderzoek en contacten in heeft gestoken en dat hij andere bronnen heeft aangedragen.
En toen de nominatie kwam?
Geen telefoontje.
Geen bedankje.
Hij hoorde het via via.
Dat vind ik dus interessant.
Want we praten in Nederland ontzettend graag over journalistieke onafhankelijkheid, onderzoeksjournalistiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Maar zonder die eigenwijze gekken die jarenlang dossiers verzamelen, Woo-verzoeken indienen, verbanden leggen, mensen bellen en blijven graven wanneer de rest allang naar huis is, valt er voor de grote journalistiek soms helemaal niet zoveel te onderzoeken.
De bron mag de kolen uit het vuur halen.
Daarna komt de televisieploeg.
Lamp erop.
Camera erbij.
Mooie leader ervoor.
En als er vervolgens een prijs wordt uitgereikt, staat de bron waarschijnlijk thuis de vaatwasser uit te ruimen.
Gregor zegt daar iets van.
Terecht.
En het mooiste vind ik:
hij hoopt desondanks dat Zembla die Ring wint.
Omdat het onderwerp belangrijker is dan zijn gekrenkte ego.
Daar kan menig bestuurder, journalist en toezichthouder nog een cursusje van volgen.
DE LODEN DROL KRIJGT HIJ NIET
Vaste lezers weten inmiddels dat ik nog altijd rondloop met het idee voor een eigen journalistieke onderscheiding:
DE LODEN DROL.
Die prijs is voor 2026 eigenlijk al vergeven.
De Kansspelautoriteit heeft zo’n voorsprong opgebouwd dat de rest van Nederland rustig kan stoppen met trainen.
Die haalt niemand meer in.
Zelfs als de Ksa de rest van het jaar niets meer doet, zie ik de concurrentie dat gat niet meer dichtrijden.
Misschien zet ik hem straks persoonlijk voor New Babylon.
Met een mooi sokkeltje eronder.
En een bordje:
“Voor buitengewone prestaties op het gebied van transparantie, met bijzondere waardering voor alles wat wij niet mochten zien.”
Gregor krijgt hem dus niet.
Sorry Gregor.
Je kunt niet alles hebben.
Maar ik heb wel een andere prijs.
DE GROTE HENKI-PRIJS 2026
Gregor Prizmic Martini krijgt van mij:
één geheel verzorgde overnachting op mijn boerderijtje.
Nou ja, geheel verzorgd.
Laten we niet overdrijven.
Keuze uit:
het hooi,
de stal,
het kippenhok,
of ergens tussen de koeien.
Ontbijt moeten we nog even overleggen.
En terwijl ik dit schrijf hoor ik achter mij mijn vrouw.
U weet wel.
De andere Bertha 0013.
“Is het een leuke vent?”
Ja hoor schat.
Rustig maar.
Hij komt voor de journalistiek.
Denk ik.
En Gregor: voordat je bang wordt, deze prijs vertegenwoordigt geen financiële waarde.
Dus volgens mij blijft zelfs je onafhankelijkheid intact.
Geen revenue share.
Geen affiliatecommissie.
Geen verborgen gokgeld.
Geen subsidie.
En voor zover ik weet hoeft een nacht tussen de kippen ook nog niet gemeld te worden in het Transparantieregister.
Al geef ik de Ksa nu waarschijnlijk een idee.
EN NU EVEN ZONDER GRAPPEN EN GROLLEN
Want onder al mijn flauwekul zit iets wat ik werkelijk meen.
Nederland heeft mensen nodig die blijven graven.
Ook wanneer ze irritant worden gevonden.
Ook wanneer deuren dichtgaan.
Ook wanneer grote media met hun informatie verdergaan.
Ook wanneer overheid, bedrijfsleven of journalistiek liever hebben dat iemand gewoon zijn mond houdt.
Je hoeft het niet met Gregor eens te zijn.
Ik ook niet.
Maar lees zijn stukken.
Luister naar zijn werk.
Kijk wat hij de afgelopen jaren boven tafel heeft proberen te krijgen.
En vorm daarna vooral je eigen mening.
Want iemand die jarenlang zijn eigen tijd en geld in onderzoek stopt en vervolgens zelfs degene bekritiseert die dankzij mede door hem aangeleverde informatie voor een televisieprijs wordt genomineerd, maar tóch zegt:
ik hoop dat ze winnen omdat het onderwerp belangrijk is,
die begrijpt iets wat we tegenwoordig nogal eens vergeten.
Het hoeft niet altijd om jezelf te gaan.
Dus geen geld van Henki, Gregor.
Dat wil je waarschijnlijk toch niet.
Geen Loden Drol.
Die is al gereserveerd.
Maar wel mijn hoogstpersoonlijke Twentse journalistieke onderscheiding:
een nacht in het hooi.
Inclusief kippen.
Eventueel een koe.
En Bertha 0013 op gepaste afstand.
Meer kan een affiliateboertje op een knollenveld niet aanbieden.
En nou even zonder één grap:
Gregor Prizmic Martini, you are the one and only.
En omdat ik vandaag toch bezig ben andermans spullen te jatten, steel ik voor de afsluiting ook nog even een bekende slogan:
Zembla are not my friends.
Maar Gregor?
Voor jouw werk maak ik vandaag graag even reclame.
Gratis.
Van harte,
Henki
24coupons.nl — waar zelfs een compliment eerst door de gokwet, de zorgplicht en het kasboek moet.