Het grote interview tussen Michel Groothuizen en Casinonieuws
Titel: De Grote Slaapverwekkende Show – Michel Groothuizen in gesprek met Casinonieuws
Soms kom je een interview tegen dat je bijblijft. Omdat het scherp is. Omdat er vragen worden gesteld die niemand durft te stellen. Omdat iemand eindelijk eens stevig aan de tand wordt gevoeld.
En soms kom je een interview tegen dat je perfect kunt gebruiken als natuurlijke slaappil.
Welkom bij het grote interview tussen Michel Groothuizen en Casinonieuws.
Een gesprek dat zo ontspannen verliep dat je bijna zou denken dat het was opgenomen op een ligstoel met een kopje kamillethee erbij. Geen lastige vragen, geen onverwachte wendingen, geen journalistieke tackle. Gewoon een vriendelijk gesprek waarin de voorzitter van de Kansspelautoriteit rustig mocht uitleggen hoe alles eigenlijk best goed gaat.
Of in ieder geval: hoe het volgens de papieren best goed gaat.
Want buiten die papierenwereld gebeurt er iets anders.
Neem bijvoorbeeld de illegaliteit. Volgens onderzoeken groeit die gestaag. Volgens spelers is hij overal zichtbaar. Volgens ondernemers wordt er in half Nederland gewoon vrolijk door gegokt buiten het gereguleerde systeem.
Maar de echte vraag die in het interview nergens echt hard wordt gesteld is:
Hoe kan dat eigenlijk?
Hoe kan het dat een markt die tot in detail wordt gereguleerd tegelijkertijd zo’n enorme illegale schaduwmarkt heeft?
Loop een willekeurige stad binnen. Ga een willekeurige kroeg in. Bestel een biertje en luister even rond. Grote kans dat ergens een illegale toto wordt gespeeld. Niet verstopt. Niet geheim. Gewoon zoals het al tientallen jaren gebeurt.
En ondertussen zitten bij de Kansspelautoriteit hele afdelingen rapporten te schrijven over “kanalisatie”, “zorgplicht” en “beleidskaders”.
Je zou bijna denken dat er twee Nederlanden bestaan.
Een papieren Nederland.
En een werkelijk Nederland.
Maar goed, misschien komt dat omdat de echte vragen niet werden gesteld.
Bijvoorbeeld:
Waarom worden banken, die dagelijks duizenden goktransacties verwerken, nooit serieus aangepakt?
Waarom worden spelregels voortdurend aangepast, waardoor ondernemers nauwelijks weten waar ze aan toe zijn?
Waarom lukt het de Ksa om bijna 60 miljoen euro aan boetes uit te schrijven, maar uiteindelijk ongeveer 1,5 miljoen te innen?
Dat is een inningspercentage waar zelfs een slechte incassobureau-stagiair zich voor zou schamen.
Het doet een beetje denken aan iemand die stoer roept dat hij honderd vissen heeft gevangen, maar thuis blijkt dat het eigenlijk één sardientje en een oude plastic zak zijn.
En toch blijft de Kansspelautoriteit nieuwe regels verzinnen.
Nog meer beperkingen.
Nog meer beleidsdocumenten.
Nog meer maatregelen.
Het begint een beetje te lijken op iemand die een lekkend dak probeert te repareren door steeds meer emmers in de woonkamer te zetten.
Maar misschien ben ik te streng.
Misschien was het interview helemaal niet bedoeld als kritisch gesprek.
Misschien was het gewoon bedoeld als een rustig, vriendelijk praatprogramma.
En als dat de bedoeling was, dan moet ik eerlijk zijn: missie geslaagd.
Alleen blijft één gedachte toch knagen.
Als je een toezichthouder interviewt, moet je dan niet op zijn minst een paar vragen stellen die pijn doen?
Tot die tijd stel ik een alternatief voor voor het volgende interview.
Nodig gewoon Bassie van Adriaantje uit.
https://www.bassie-adriaan.nl/
Niet omdat hij meer verstand heeft van kansspelbeleid.
Maar omdat hij tenminste eerlijk zou zeggen wat iedereen inmiddels een beetje denkt:
Dit begint steeds meer op een circus te lijken.
