Op 25 augustus 2025 presenteerde het CDA in haar concept‑verkiezingsprogramma “Bouwen op vertrouwen” plannen om de legalisering van online gokken weer ongedaan te maken. De partij, onder leiding van lijsttrekker Henri Bontenbal, zet zich in voor extra bescherming van kwetsbare groepen. Het programma omvat de volgende hoofdlijnen:

• Terugdraaien van de legalisering van online gokken, als ultieme maatregel om gokverslaving tegen te gaan.
• Verbod op online gokreclames als naastliggend middel om het aanbod minder aantrekkelijk te maken.
• Aanscherping van de zorgplicht voor legale aanbieders, waarbij regelgeving en sancties sneller worden ingezet tegen overtredingen.
• Verhoging van de minimale leeftijd om te mogen gokken van 18 naar 21 jaar.

Het is nog onduidelijk wie de taken van vertrokken staatssecretaris Struycken gaat overnemen, waardoor de politieke dynamiek – en daarmee de kans van slagen van het plan – voorlopig onzeker blijft

COLUMN:

“KSA 1–0 Illegaal: eigen doelpunt”

Ja hoor mensen, ik heb weer braaf het nieuws gevolgd. De legale aanbieders piepen dat de illegalen harder groeien, de politiek ontdekt elke dag een nieuw knopje om aan te draaien, en de KSA? Die schrijft er nog een handleiding bij. De uitkomst is steeds hetzelfde: hoe netter je het speelt, hoe lager je omzet — en hoe harder je concurrent zonder vergunning lacht.

Wat de KSA allemaal wél heeft bedacht (voor de legale markt)

Laten we het eens netjes opsommen, want de waslijst past niet meer op een bierviltje:

• Reclameverbod en -beperkingen: van “doe maar minder” via “doe maar gericht” naar “doe maar niet”. Je mag nog net je logo fluisteren als niemand kijkt.
• CRUKS-checks bij elke deur: geen toegang zonder centrale controle. Legitiem? Vast. Frictie? Gigantisch.
• Strengere ID-verificatie en leeftijdscontroles: vóórdat er ook maar één euro kan rollen, moet de papiermolen zingen.
• (Overkoepelende) speellimieten, stortingsplafonds en reality checks: overal drempels en stoplichten, soms drie op één kruispunt.
• Zorgplicht 2.0: monitoren, analyseren, interveniëren, verslagleggen, evalueren — en daarna nóg een verslag over het verslag.
• Spelersdossiers en logplicht: “Als het niet is gelogd, is het niet gebeurd.” Dus log je alles. En dan nog een keer.
• Bonusbeperkingen en afkoelperiodes: feestje klaar voordat de muziek begint.
• Rapportages, audits, beleidsplannen: één potje blackjack, drie potjes compliance.

Kortom: als je legaal bent, investeer je in techniek, mensen, processen en stapels documentatie — en lever je omzet in voor frictie. Je bent geen casino meer; je bent een zorginstelling met een RNG.

En wat kreeg de illegale markt opgelegd?

Even kijken… tromgeroffel… niets.
Geen CRUKS, geen limieten, geen dossiers, geen reality checks, geen compliance-orkest. Bonussen zonder bodem, KYC “later wel”, betaalmethoden die verdwijnen als je met je ogen knippert. Ze adverteren waar ze willen, trekken spelers met suikerbrood en bellenblaas, en als er eens een persberichtje valt over een dwangsommetje, wordt dat gepresenteerd als een wereldprestatie.

Kijk, zo’n dwangsom is leuk voor op de schoorsteenmantel — een bekertje uit de Keuken Kampioen Divisie. Maar we moeten niet doen alsof het de Champions League is. De overtreder lacht, telt door, en opent desnoods morgen dezelfde tent onder een andere vlag.

De perverse beloning van braaf gedrag

De legale markt investeert, bouwt, controleert, noteert, intervenieert en verliest klanten aan partijen die niets van dat alles hoeven. Dat is alsof je een marathon rent met een gewichtsvest, terwijl de illegale concurrent op skeelers en met wind mee over het parcours zoeft. En de scheidsrechter? Die fluit vooral jou terug omdat je veters niet dubbelgeknoopt zijn.

“Maar we beschermen de consument!”

Mooi streven. Echt. Alleen: bescherming werkt alleen als je de onbeschermde praktijk aanpakt. Als je alle poortjes, sloten en beveiligers voor de nette ingang zet, rent wie wil gokken gewoon via de achterdeur naar binnen — bij degene zonder sloten, zonder poortjes, zonder beveiligers. Het effect: de mensen die je wilt beschermen, verdwijnen uit beeld. Het dashboard geeft perfecte cijfers… omdat de werkelijkheid buiten beeld is weggemanoeuvreerd.

De seminar-safari

En dan hoor je dat er weer op een tropisch seminar is verteld hoe voortvarend we het hier aanpakken. Voor een dichte deur staan bij een zonovergoten “operator”, een uurtje later richting strand, en dan in het panel roepen dat we “leading” zijn in misdaadbestrijding. Leading? Zeker. In beleidsproductie. De misdaad bedankt voor de service.

Wanneer staat de legale markt op?

Wanneer zegt men: “Beste KSA, jullie hebben ons laten investeren — stevig ook. Maar nu is het een maandelijkse regelregen geworden: limieten hier, overkoepelende limieten daar, reclame dicht, dossiers dikker, en ondertussen groeit precies datgene waar dit allemaal tegen moest helpen.”

Als de bedoeling is om de illegaliteit te bedienen, ga dan vooral zo door: maak legaal gokken nóg stroever, zet er nóg een check op, en presenteer het volgende dwangsom-persbericht alsof het de finale in Wembley was. Of — en dat is gekke gedachte — ga het veld in, sluit de echte kranen af, en zorg dat de illegale markt eindelijk iets voelt dat verder gaat dan een boze brief.

Tot die tijd blijft de stand op het scorebord:

• KSA vs. Legaal: 1–0 (eigen goal, strak in eigen kruising).
• KSA vs. Illegaal: afgelast wegens “omstandigheden”.

En nee, dit is uiteraard geen pleidooi voor illegaal gokken. Dit is een pleidooi tegen beleid dat de nette route straft en de snelle route beloont. Want zolang het bekertje van de Keuken Kampioen Divisie wordt rondgeshowd als een Champions League-beker, blijft de echte winnaar buiten beeld — en buiten bereik.