Wie en wat? TSG Interactive Gaming Europe Limited (het bedrijf achter PokerStars) vroeg de wrakingskamer van de Rechtbank Noord-Nederland om drie rechters te vervangen in een lopende zaak. Reden: die rechters zouden niet onpartijdig zijn, omdat ze in eerdere kansspelzaken ongunstig uitpakten voor aanbieders. Ook vroeg TSG om wraking van (plaatsvervangend) rechter prof. mr. drs. C.M.D.S. Pavillon vanwege publicaties van een collega op dezelfde faculteit.
De hoofdzaak zelf. Een speler eist zijn verliezen terug van PokerStars, omdat het platform destijds zonder Nederlandse vergunning online kansspelen zou hebben aangeboden. Die hoofdzaak loopt gewoon door.
Oordeel wrakingskamer. De wrakingskamer wees het verzoek op 22 augustus 2025 volledig af:
Het feit dat rechters eerdere, vergelijkbare zaken behandelden (met uitkomst ongunstig voor aanbieders) is geen bewijs van vooringenomenheid; rechters moeten elke zaak op eigen feiten beoordelen.
De link met publicaties van mr. T. Jonkers (collega van Pavillon) levert geen probleem op: Pavillon was niet bij die publicaties betrokken en staat niet in een gezagsrelatie met hem.
Tegen de wrakingsbeslissing staat geen beroep open. De procedure gaat verder in de stand waarin die zich bevond.
COLUMN:
ja beste vrienden van pokerstars , jullie dachten natuurlijk dat jullie de enige waren die altijd in de zeik worden genomen door de Nederlandse overheid , nou ik weet precies hoe jullie weer naar deze wrakingskamer verzoek hebben gekeken en het machteloos gevoel wat jullie moeten hebben met de Nederlandse overheden .
Want geloof me: ik ken die film. In Amsterdam zat ik zelf in een zaak. Een rechter—leuke vrouw, dat moet ik eerlijk zeggen—en daarboven een collega, een senior rechter. En die collega? Die krijgt, zo blijkt uit haar rolletje, gewoon centjes van de Ksa. Helemaal prima, roepen we dan, “niets aan de hand, geen belangenverstrengeling.” En als je netjes vraagt of er misschien, héél misschien, geen belangen in het (poker)spel zijn… krijg je als antwoord: totaal geen antwoord. Echo, echo. Transparantie à la carte: je mag de menukaart zien, maar de keuken is dicht.
En dan sta je daar, alsof je aan tafel zit met de dealer die z’n eigen fooienpot scheidsrechtert. De wrakingsknop? Natuurlijk, die druk je in. Maar de wrakingskamer zegt: “Dank voor het bellen, we zetten u niet door.” Rechters zijn heus onpartijdig, zeggen ze—en dat moet ook zo zijn—maar soms voelt het alsof de house edge uit de muren komt sijpelen.
Vrouwe Justitia? Blinddoek strak, niks mis mee. Maar ondertussen lijkt het soms alsof ze ook AirPods in heeft. Niet omdat ze niet wíl luisteren, hoor—gewoon een klein podcastje: “Hoe overleef ik nog een wrakingsverzoek zonder mijn koffie koud te laten worden.” En voor de zitting begint, ligt er al een stapel papier op tafel. Bovenaan staat “vonnis”alsof het een menukaart van de dag is. Je mag nog even je “gezond verstand” laten uit, dan klinkt de bel: afgewezen. Iedereen bedankt, chips terug de rack in.
En ja, PokerStars-vrienden, jullie voelen die tilt aankomen. Jullie roepen “bias!” omdat iemand ooit iets onhandigs publiceerde over de sector, of omdat iemand een bijbaan heeft bij de scheids. De reactie? “Wetenschap is geen appgroep en bijbanen zijn geen lijntje met de uitslag.” Het zal allemaal best formeel kloppen—maar formeel klopt ook dat je met 7-2 offsuit af en toe een potje pakt. Het blijft een gok.
De les? Minder wraken, meer value betten. Dossiers bouwen, feiten stapelen, ranges strak. Geen bad-beat stories maar harde bewijzen die zelfs door een blinddoek heen prikken. Want als je het aan de wrakingskamer vraagt, krijg je vaak dezelfde call: “we spelen door.”
Tot die tijd: hou je stack droog, laat je niet op tilt brengen door “geen antwoord” dat klinkt als stilte met laklaag, en als je dan toch wilt bluffen—doe het op papier. De pers lacht mee, maar papier telt. Volgende keer gewoon bluf poker spelen? Nee joh. Speel de odds. En zet een notitie in de marge: “transparantie is geen gunst, maar een voorwaarde.” (En voor de zekerheid—pure satire, pure mening, pure ervaring. Maar wel eentje die je voelt tot in je bankroll.)
