Staatssecretaris Teun Struycken ziet geen aanleiding om in te grijpen tegen Unibet, ondanks stevige Kamervragen van CDA, SGP en SP. Aanleiding was een Radar-uitzending waarin bleek dat spelers geen toegang kregen tot hun eigen speel- en transactiegegevens bij het gokbedrijf. Verschillende gedupeerden zijn daarom naar de rechter gestapt. De Kamer wilde weten of dit gevolgen moest hebben voor Unibets vergunning, maar Struycken houdt het op een afwachtende houding: de rechter en de Kansspelautoriteit (Ksa) zijn verantwoordelijk, niet hij.
Hoewel hij het niet naleven van wetgeving afkeurt, onthoudt Struycken zich van inhoudelijk commentaar op lopende rechtszaken. Wel zegt hij dat de Ksa bij toekomstige verlengingen van vergunningen kan meewegen of een aanbieder zich aan rechterlijke uitspraken heeft gehouden. Ook bevestigt hij dat Unibet tijdens de verplichte ‘afkoelperiode’ voorafgaand aan de vergunningsverlening zich volgens de regels zou hebben gedragen — anders had de Ksa de vergunning nooit verleend, aldus de staatssecretaris.
De inzage in transactiegegevens is uiteindelijk een zaak voor de rechter. In één geval moest Unibet de gegevens wél verstrekken, in een andere zaak werd de eisende partij niet-ontvankelijk verklaard. Spelers kunnen verder een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), die deze weer doorsluist naar de toezichthouder op Malta, waar Unibet haar hoofdzetel heeft.
Tot slot verwijst Struycken naar lopende procedures over de controversiële Maltese wet ‘Bill 55’, die gokbedrijven bescherming moet bieden tegen buitenlandse claims. Nederland ondersteunt hierin een inbreukprocedure van de Europese Commissie, maar verdere actie tegen Malta acht hij niet nodig.
COLUMN:
En dan hebben we het nog niet eens gehad over het absolute dieptepunt – of voor de liefhebber: het komische hoogtepunt – van deze klucht: de inval bij zogenoemde “cash centers”. Met een legertje van maar liefst 200 overijverige ambtenaren, bestaande uit politie en Ksa-manschappen, stormde men binnen alsof er een drugsbende werd opgerold. Wat bleek? Geen gokzuil, geen illegaal casino — gewoon een betaalautomaat. Ja, u leest het goed: een ordinaire machine waar mensen contant geld konden omzetten. Niks misdadigs, niets onwettigs.
Maar het mooiste detail van dit hele optreden in de stijl van een mislukte actiefilm? De Kansspelautoriteit had de cash centers überhaupt nooit onderzocht. Geen controle, geen feitenonderzoek, geen dossier — alleen een paar fantasierijke aannames en vermoedens. Hoe men dan tóch wist dat het om gokzuilen ging? Daarvoor beschikt men bij de Ksa blijkbaar over een geheime afdeling ‘Houdini & Zonen’ en een glazen bol die men elke ochtend met veel ceremonie uit de kast trekt. Misschien liggen daar ook tarotkaarten en een ouija-bord naast, wie zal het zeggen.
Met zulke “onderbouwing” worden ondernemers kapotgemaakt en apparatuur van de markt gehaald, terwijl de ware problemen — zoals Unibet die weigert gegevens af te geven — gewoon blijven liggen. Want tja, tegen een miljardensponsor met een hoofdkantoor op Malta durft men natuurlijk niet op te treden. Dus voert men liever toneel op in de periferie, met een script dat nergens op slaat maar wél lekker stoer oogt voor in het jaarverslag.
EN ZO KLOPT HET VERHAALTJE WEER , MEN (KSA) WAS EN IS BANG VOOR PROCES RISICO EN IMAGO SCHADE.
