KANSLOOS SPEL AUTORITEIT (KSA)
Het is vrijdag.
En normaal gesproken probeer ik op vrijdag mijn hersenen een beetje rust te gunnen.
Koffie.
Krantje.
Beetje naar buiten kijken.
Misschien zelfs vijf minuten helemaal nergens aan denken.
Maar toen las ik CasinoNieuws.De beste nieuwssite voor gokkend Nederland met niet al te veel kritische vragen en artikelen richting de ksa .
“Mindway AI: UvA-model voorspelt niet automatisch gokschade.”
Pardon?
Daar gaan we weer.
De Universiteit van Amsterdam heeft een model ontwikkeld om risicogedrag bij online gokkers te herkennen. Twee jaar data. Dertien casino’s. Miljoenen inzetten. Machine learning. Algoritmes. Risicoscores.
Je voelt de PowerPoint al warm worden.
En ergens staat waarschijnlijk iemand met een laserpen tegen een grafiek te tikken alsof hij zojuist het tekort in Amsterdam heeft opgelost.
Daarover later meer.
Maar dan komt Mindway AI langs en zegt ongeveer:
Ho eens even. Wat voorspelt dat ding eigenlijk?
Want een belangrijke maatstaf in het model is zelfuitsluiting.
En iemand die zichzelf uitsluit, heeft niet automatisch gokschade.
En iemand met gokproblemen sluit zichzelf helemaal niet automatisch uit.
Dus hebben we twee jaar lang een model gebouwd dat misschien uitstekend voorspelt…
…dat iemand zichzelf uitsluit.
Fantastisch.
Dat is ongeveer hetzelfde als twee jaar onderzoek doen naar alcoholisme en vervolgens ontdekken dat je model heel goed voorspelt wie bij Gall & Gall naar binnen loopt.Iemand die alcohol drinkt.
Wetenschap anno 2026.
Maar wees gerust.
Ik ken inmiddels de belangrijkste wetenschappelijke conclusie uit mijn hoofd:
ER IS MEER ONDERZOEK NODIG.
Hahahahahaha.
Natuurlijk.
Er is altijd meer onderzoek nodig.
Nog nooit heb ik een onderzoeker horen zeggen:
“Wij zijn klaar. Alles is bekend. Maak dat resterende subsidiebedrag maar terug over.”
En dan begint mijn fantasie te werken.
Ik zie een telefoon voor me.
Michel belt.
Voor alle juristen, communicatiemedewerkers, onderzoekers en overige mensen met een zwakke bloeddruk:
HET VOLGENDE GESPREK IS VOLLEDIG VERZONNEN.
Het heeft niet plaatsgevonden.
Ik heb er niet bij gezeten.
Michel heeft mij niets verteld.
ZonMw niet.
De UvA niet.
Niemand.
Het speelt zich uitsluitend af in het hoofd van een Twentse columnist die op vrijdag kennelijk te veel koffie heeft gehad en een klein Twents bittertje erbij , tis tenslotte vrijdag.
Daar gaan we.
MICHEL:
“Hé ouwe onderzoekfetisjist!”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Michel! Verdomme, leef jij ook nog?”
MICHEL:
“En hoe! Weet je nog vroeger? Wat hebben wij gezopen, gefeest en geblowd.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Hahahaha! En onze leraren maar denken dat we hele nachten zaten te studeren.”
MICHEL:
“Ja! Wij kwamen met rooie ogen het examenlokaal binnen en professor De Vries dacht: kijk die jongens eens moe zijn van het leren.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Dat waren mooie tijden, Michel.”
MICHEL:
“Nou pik, eerlijk gezegd is er bij mij niet zoveel veranderd.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Nee?”
MICHEL:
“Nee joh. Beetje seminars. Congresje. Hotelletje. Af en toe naar Costa Rica. Mensen zien een badge om je nek en denken onmiddellijk dat je verschrikkelijk druk bent.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Hahahahaha!”
MICHEL:
“Je moet vooral heel snel door een hotellobby lopen. Laptop onder je arm. Telefoon tegen je oor. Fronsen. Dan denkt iedereen: daar gaat een belangrijk man.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“En werkt dat?”
MICHEL:
“Perfect. Ik heb vorige week twintig minuten naar een koffieautomaat gezocht en drie mensen dachten dat ik crisisoverleg had.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Hahahahahaha!”
MICHEL:
“Maar daarom bel ik. Wij hebben weer een onderzoekje.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Wat moet onderzocht worden?”
MICHEL:
“Rustig, pik. Je begint meteen met moeilijke vragen.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Wat willen jullie weten?”
MICHEL:
“Dat weten we nog niet precies.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Wat moet de conclusie worden?”
MICHEL:
“Kijk! Daarom bel ik jou. Jij snapt hoe wetenschap werkt.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Hahahahaha!”
MICHEL:
“Doe iets met probleemgokken.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Prima.”
MICHEL:
“Algoritme erbij.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Uiteraard.”
MICHEL:
“Artificial Intelligence?”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Staat professioneel.”
MICHEL:
“Machine learning?”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Zeker doen.”
MICHEL:
“Risk detection?”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Michel, hou op. Ik krijg er gewoon subsidie-erecties van.”
MICHEL:
“Hahahahaha!”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Hoeveel pagina’s?”
MICHEL:
“Minimaal honderd.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Grafieken?”
MICHEL:
“Veel.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Niemand begrijpt ze?”
MICHEL:
“Bij voorkeur niet.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Engelse woorden?”
MICHEL:
“Zo veel mogelijk. Nederlanders vertrouwen onderzoek pas echt als ze de helft niet meer begrijpen.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“En hoelang hebben we?”
MICHEL:
“Twee jaar.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Twee jaar?!”
MICHEL:
“Rustig aan. Niet overwerken.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Wat moet ik dan twee jaar doen?”
MICHEL:
“Maandag data bekijken. Dinsdag overleg. Woensdag nadenken over het overleg. Donderdag bespreken wat we woensdag bedacht hebben en vrijdag thuiswerken.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“En de lunch?”
MICHEL:
“Wetenschappelijk essentieel.”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Factuur?”
MICHEL:
“Doe niet kinderachtig,wordt gewoon betaald”.
OUDE STUDIEVRIEND:
“En als ze vragen wat het onderzoek heeft opgeleverd?”
MICHEL:
“Dan schrijf je: veelbelovend, complex en nader onderzoek gewenst.”
Stilte.
OUDE STUDIEVRIEND:
“Michel?”
MICHEL:
“Ja?”
OUDE STUDIEVRIEND:
“Dat is exact dezelfde conclusie als twintig jaar geleden.”
MICHEL:
“Zie je nou wel dat jij de juiste man bent?”
Prachtig.
Twee jaar onderzoek.
Dertien casino’s.
Miljoenen datapunten.
En uiteindelijk komt de wetenschappelijke limousine piepend tot stilstand bij:
Het ligt ingewikkeld.
Daar kunnen wij in Twente geen twee jaar over doen.
Wij kijken vijf minuten naar iets en zeggen:
“Volgens mie klopt d’r wat nich.”
Kosten:
Twee koffie.
Eén plak krentenwegge.
Factuur volgt niet.
En voordat iemand denkt dat ik wetenschap belachelijk maak: absoluut niet.
Onderzoek is belangrijk.
Wetenschap is belangrijk.
Spelersbescherming is belangrijk.
Het model kan waardevolle informatie opleveren.
Maar juist daarom moet de eerste vraag toch zijn:
Wat meet je eigenlijk?
Niet:
Hoeveel pagina’s heeft het rapport?
Niet:
Hoeveel professoren staan erop?
Niet:
Hoe vaak staat “AI” erin?
Gewoon:
Wat heb je gemeten en wat mag je daar vervolgens uit concluderen?
Revolutionair concept.
Misschien moeten we daar onderzoek naar doen.
Maar terwijl ik hierover nadenk, valt mij nog iets anders op.
Of beter gezegd:
ik krijg steeds sterker de indruk dat de Ksa zelf steeds minder onderzoekt en steeds meer laat onderzoeken.
En misschien is dat wel heel verstandig.
Niks sterker dan je eigen zwaktes kennen.
Want als ik kijk naar dossiers waar onderzoek van of namens de Ksa zélf een rol speelt, dan krijg ik niet direct de behoefte om mijn huis te laten onderzoeken op funderingsproblemen door dezelfde ploeg.
Rykiel.
Cash Centers.
En andere dossiers waarin uiteindelijk telkens weer dezelfde vervelende vraag opduikt:
Waar is het onderzoek dat deze conclusie eigenlijk draagt?
Misschien heeft de Ksa intern inmiddels ook een onderzoek gedaan naar haar eigen onderzoeken.
Dat zie ik dan weer helemaal voor me.
Titel:
“Onderzoek naar de kwaliteit van onderzoek naar onderzoeken binnen de Kansspelautoriteit.”
Duur:
Achttien maanden.
Kosten:
Niet openbaar.
Conclusie:
Vanwege de complexiteit adviseren wij extern vervolgonderzoek.
Hahahahahahaha.
Kijk.
Dán valt alles ineens op zijn plek.
Misschien heeft iemand bij de Ksa gewoon gezegd:
“Jongens, iedere keer als wij zelf iets onderzoeken komt die vervelende vent uit Twente weer vragen waar het onderzoek ligt.”
Waarop iemand achterin de zaal roept:
“Dan laten we voortaan een ander onderzoeken!”
Probleem opgelost.
Dat heet geen zwakte.
Dat heet outsourcing.
Klinkt ook veel professioneler.
En als zo’n universiteit of onderzoeksclub vervolgens de conclusie opschrijft, kun je er ook veel mooier mee wapperen.
Want een rapport van jezelf is een rapport.
Maar zet er Universiteit, AI, Professor, Machine Learning en een paar Engelse woorden op en plotseling ruikt het naar wetenschap.
Waarschijnlijk zelfs als het rapport dicht is.
Begrijp me goed.
Een extern onderzoek kan juist uitstekend zijn.
Onafhankelijkheid kan waardevol zijn.
Deskundigheid van buiten kan noodzakelijk zijn.
Maar dan blijf ik met dezelfde simpele boerenvraag zitten:
Wie formuleerde de opdracht?
Wie betaalde?
Wat moest worden onderzocht?
Welke ruimte kreeg de onderzoeker?
En sluit de conclusie ook werkelijk aan op wat er is onderzocht?
Want daar zit voor mij de grap én het probleem.
Bij de Ksa schittert men soms met onderzoeken.
Alleen heb ik regelmatig het gevoel dat de conclusie alvast in de limousine zit terwijl het onderzoek nog op de fiets moet komen.
En ondertussen heb ik zelf via de Woo gevraagd wat al die onderzoeken eigenlijk kosten.
Want wanneer de Ksa onderzoek na onderzoek laat uitvoeren, wil dit domme boertje weleens weten:
Wie gaf opdracht?
Wat was de onderzoeksvraag?
Wat kostte het?
Welke offerte lag eraan ten grondslag?
En wat heeft de belastingbetaler ervoor teruggekregen?
Maar u raadt het al.
Nog geen velletje.
Waarschijnlijk staat het ergens in een kast.
Achter drie kratten bier.
Onder de map:
TRANSPARANTIE – NIET OPENEN.
De sleutel ligt vermoedelijk in Costa Rica.
En als we dan toch over geld praten.
Amsterdam.
Volgens de nieuwe begroting loopt de gemeentelijke schuld richting ongeveer 10,9 miljard euro in 2030.
10.900.000.000.
Dat is geen schuld meer.
Dat is een postcode.
Nog honderd miljoen en ze kunnen een bord bij de gemeentegrens zetten:
WELKOM IN AMSTERDAM
SCHULD: €11 MILJARD
MAAR KIJK EENS WAT EEN MOOIE FIETSBRUG
Champions League.
Niet qua voetbal.
Qua boekhouden.
En natuurlijk krijg je dan onmiddellijk iemand met een economische opleiding die uitlegt dat schulden tegenover investeringen, bezittingen en toekomstige inkomsten staan.
Allemaal waar.
Maar bijna elf miljard blijft bijna elf miljard.
Zelfs wanneer iemand er een taartdiagram naast zet.
En toen moest ik weer denken aan Rykiel en het ksa onderzoek.
Jarenlang grote woorden.
Onderzoek.
Verdenking.
Vervolging.
Advocate vastgezet.
Uiteindelijk vrijspraak.
En inmiddels heeft de rechtbank geoordeeld dat de vervolging, gezien de gebleken onschuld, achteraf onrechtmatig was en moet de Staat schade vergoeden.
Daar komt mijn favoriete zin weer.
Ik heb hem inmiddels zo vaak gebruikt dat ik overweeg hem boven mijn bed te hangen.
LET ME SEE THE FUCKING ONDERZOEK.
Ja.
Engels.
Michel houdt in mijn fantasiewereld van internationaal.
Ik trouwens inmiddels ook.
My bank are my friend.
Machine learning.
Risk assessment.
Outsourcing.
Kiss my ass.
En:
Where is the fucking onderzoek?
Mijn Engels gaat werkelijk uitstekend.
Volgende week mag dit domme boertje weer naar Den Haag.
Geen Costa Rica.
Geen congres.
Geen palmboom.
Geen ontbijtbuffet met zalm.
Gewoon de A12.
Richting het almachtige Ksa-Hauptquartier.
Dat was Duits.
Als er tenminste niemand op de snelweg ligt vastgeplakt.
Ook zo’n Nederlands fenomeen.
Vroeger smeerde je lijm op iets omdat je wilde dat het bleef zitten.
Tegenwoordig smeer je lijm op jezelf omdat je wilt dat iedereen weggaat.
Vooruitgang.
En wanneer ik daar volgende week zit, heb ik eigenlijk maar een paar simpele vragen.
Wat hebben jullie onderzocht?
Wie heeft het onderzocht?
Hoe is het onderzocht?
Wat was de conclusie?
En waar kan ik het zien?
Meer hoeft niet.
Geen symposium.
Geen paneldiscussie.
Geen QR-code naar een interactieve infographic.
Geen onderzoek naar de behoefte aan onderzoek naar toekomstig onderzoek.
Gewoon het onderzoek.
Want een rapport wordt niet waar doordat de voorkant glimt.
Een conclusie wordt niet beter doordat er een universiteitslogo boven staat.
En wetenschap wordt pas interessant wanneer iemand ook mag vragen:
Klopt het eigenlijk wel?
Daarom eindig ik deze week met ouderwetse Twentse wetenschap.
Niet peer reviewed.
Geen subsidie.
Geen algoritme.
Geen hoogleraar.
Geen congres.
Wel al honderd jaar in de praktijk getest:
Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.
Of zoals wij het iets minder academisch zeggen:
Niet altijd wordt de mooiste kont gekust, maar vaak wel de kont waar de dikste portemonnee achter zit.
Publicatiekosten:
€ 0.
Onderzoekskosten:
€ 0.
Congres Costa Rica:
helaas € 0.
Vervolgonderzoek:
NIET NODIG.
Fijn weekend.
Au revoir.
Dat was Frans.
Salaam alaikum.
Ook mooi.
En voor de Ksa:
Tot volgende week.
Henk ten Voorde
24coupons.nl