Samenwerken met de markt – zei de Ksa, en iedereen knikte
Er zijn organisaties die zó vaak zeggen dat ze “willen samenwerken met de markt”, dat je bijna gaat denken dat ze een teamuitje bedoelen. Bowling. Met bitterballen. En vooral géén discussie.
Welkom bij de Kansspelautoriteit.
Afgekort: Ksa.
Niet te verwarren met Ksa – Kritisch Samen Akkoord, want kritisch is er weinig en akkoord is alles wat van boven komt.
De voorzitter roept al tijden dat hij wil samenwerken met “de markt”. Alleen blijft de vraag: welke markt precies?
De gokmarkt?
Of de banenmarkt voor ex-rechters, ex-beleidsmakers, ex-verslavingsdeskundigen en mensen die bij het woord “roulette” spontaan een preventiefolder uit hun colbert trekken?
Responsible gaming: van PostNL naar “Head of Responsible Gaming & ESG”
En als we toch bezig zijn met titels waar je nekspieren van verkrampen: Anne Stikkers is “Head of Responsible Gaming & ESG” bij Nederlandse Loterij en komt van… PostNL.
Dat is op zich logisch: bij PostNL heb je ook te maken met hoop, teleurstelling, en dingen die nooit aankomen. Alleen heet het daar “track & trace” en hier “Cruks”.
Ik stel me voor hoe dat sollicitatiegesprek ging:
“Heeft u ervaring in de kansspelindustrie?”
“Nee, maar ik heb wél jarenlang pakketten bezorgd met inhoud waarvan niemand wist wat het was.”
“Welkom. U bent aangenomen. Wilt u ook meteen ‘ESG’ in uw titel? Doen we er gratis bij.”
En ergens in de achtergrond knikt iemand: “Mooi. Dan kunnen we straks verantwoord gokken én verantwoord de planeet redden, liefst vóór de lunch.”
Spelersbescherming: de scheidsrechter als stertransfer
En ja hoor, daar gaat-ie weer: Floor van Bakkum (lang bij Jellinek, verslavingspreventie) stapt per 1 maart in als manager spelersbescherming bij de Ksa.
Kijk, ik snap het hoor. Spelersbescherming is belangrijk. Maar dit is alsof je een voetbalclub wilt verbeteren en je eerste transfer is: de scheidsrechter.
“Hoe gaan we meer doelpunten maken?”
“Geen idee, maar ik heb wel iemand die fluit als je te hard ademt.”
De Ksa-koffiecorner: waar spanning alleen ontstaat door cafeïne
In mijn hoofd (en na vier glazen whisky — ik ben niet gokverslaafd, maar drank daarentegen… gelukkig gaat de Ksa daar nog niet over) zie ik dus dat kantoor voor me.
Het is ochtend. De koffie pruttelt. De sfeer is compliance met een cremalaagje.
“Goedemorgen allemaal.”
“Goedemorgen Michel.”
“Goedemorgen verantwoord speelklimaat.”
Iedereen knikt. Iedereen denkt hetzelfde. Niemand zegt iets spannends.
Tot…
het zwarte schaap binnenloopt.
Een echte gokker. Niet iemand die over gokken heeft gelezen, maar iemand die het leuk vindt.
“Zeg,” zegt hij voorzichtig,
“Ik heb dit weekend €3.500 gewonnen met €25 inzet.”
Je ziet het meteen gebeuren:
PING! – Alarm dopamine
PING! – Ongecontroleerd plezier
PING! – Mogelijk anekdotisch succes
PING! – Iemand lacht zonder vergunning
De verslavingsdeskundige wordt uit de kast gehaald (letterlijk).
Iemand belt HR.
Een jurist fluistert: “Dit is… een risico-indicator.”
En de koffieautomaat tikt zachtjes: Error 404: tegengeluid not found.
De uitspraak is al gedaan voordat het kopje leeg is.
Niet omdat hij ongelijk heeft.
Maar omdat hij niet in het koor zingt.
Witte schapen gezocht – zwart schaap niet gewenst
En dat is dus het probleem.
Als je als autoriteit écht wilt weten wat er speelt in de markt, dan moet je niet alleen mensen aannemen die gokken wantrouwen, verafschuwen of alleen kennen uit beleidsnota’s.
Je moet ook iemand hebben die zegt:
“Ja, ik vind het spannend.”
“Ja, ik speel met geld dat ik kan missen.”
“Ja, soms win ik. Soms verlies ik. En nee, daar hoef ik geen folder voor.”
Maar nee.
Dat soort mensen krijgt geen badge.
Die stellen vragen.
Die gaan in discussie.
En dat verstoort de rust bij het koffieapparaat.
En dan de rekening (die komt altijd)
En alsof dat nog niet gezellig genoeg is, gaan de vergunningkosten straks flink omhoog.
Logisch ook. Al die directies en managers moeten ergens van betaald worden.
Boetes? Ach joh. Die worden toch niet betaald.
Dus betaalt de legale gokbranche:
-
meer belasting
-
meer regels
-
meer toezicht
-
meer kosten
En ondertussen groeit het illegale aanbod vrolijk door.
Dat is geen gok. Dat is realiteit.
Moraal van deze column (met lichte alcoholwalm)
Beste Ksa, beste voorzitter, beste mensen die elke maand keurig hun loonstrook openen:
Neem eens een zwart schaap aan.
Gewoon één.
Voor de balans. Voor de discussie. Voor de reuring in die saaie koffiecorner.
Want de meeste mensen die gokken zijn geen probleemgevallen.
Ze zijn het probleem-gepraat zat.
En als jullie tóch alleen maar met gelijkgestemden willen samenwerken? Prima.
Maar stop dan met doen alsof jullie de markt begrijpen.
Scheelt mij weer leeswerk.
En overwerk.
Ik moet nu echt weg.
Er rijdt net een Postcode Loterij-truck het erf op.
Toet toet 🚛💨
Dat mag gelukkig nog wel.
