Het voormalige Trannel International Limited – tegenwoordig bekend als Risepoint Limited en voormalig exploitant van Unibet in Nederland – is door de voorzieningenrechter verplicht om binnen 14 dagen de transactiegeschiedenis aan een gokker uit Enschede te overhandigen. Blijft Risepoint nalatig, dan wordt een dwangsom van € 5.000 per dag opgelegd, tot maximaal € 1 miljoen.
De betreffende man vroeg gegevens over zijn inzetgedrag voorafgaand aan 1 oktober 2021. Eerdere verzoeken bleken vruchteloos omdat Kindred (het moederbedrijf) stelde dat Risepoint, dat in 2024 uit de groep stapte, niet langer verantwoordelijk was en bovendien onder Maltese wetgeving valt. Volgens die wetgeving mag inzage in gegevens worden geweigerd als er kans op juridische claims bestaat.
Risepoint probeerde nog een beroep te doen op prejudiciële vragen aan de Hoge Raad over de combinatie van Maltese regelgeving en de AVG, maar de rechter vond dat niet nodig en verwierp het verzoek. Ook de claim dat het verwerken van duizenden inzageverzoeken tot een disproportionele administratieve last zou leiden, vond geen gehoor bij de rechter – die suggereerde dat Risepoint mogelijk een sterfhuisconstructie had opgetuigd om inkomsten te vermijden.
Kortom: alle verweren van Risepoint faalden, en het bedrijf is veroordeeld tot inzage binnen de gestelde termijn – met het risico van torenhoge dwangsommen als zij niet voldoen.
Column: “Gelijk krijgen ≠ gelijk hebben – of hoe je procedures voert tegen een wrak”
Het gezegde dat gelijk hebben en gelijk krijgen niet hetzelfde zijn, is misschien wel net zo oud als het moment waarop iemand voor het eerst een dobbelsteen opraapte en riep: “Dubbel zes of ik ga procederen!” Maar wie dit vonnis leest, ziet het al aankomen als een gokreclame om half drie ’s nachts: de rechter heeft zijn keuze gemaakt. En die keuze voelt een beetje alsof Risepoint per ongeluk all-in ging met een 7-2 offsuit. Klinkt als pech? Nee hoor. Klinkt als een juridisch casino waarin de deur al op slot zit.
De gokker wilde weten hoe vaak hij in zijn digitale casinoleven de verkeerde kleur koos bij roulette. Maar toen hij bij Risepoint aanklopte voor zijn inzetgeschiedenis, kreeg hij niet een dossier, maar een verhaaltje over Maltese privacywetten, bedrijfsstructuren die ineens anders blijken, en een brievenbusbedrijf dat niet meer weet of het ooit Unibet heette of gewoon een postvak was op een zonovergoten rots.
De rechter prikte er dwars doorheen: binnen 14 dagen leveren, of € 5.000 per dag, met een maximum van een miljoen. Klinkt indrukwekkend. Totdat je je realiseert dat je waarschijnlijk sneller een geldboom op de maan vindt dan dat Risepoint betaalt.
En nu komt het mooiste deel van het toneelstuk: de advocaat. Je vraagt je af—heeft hij z’n cliënt wel even apart genomen en gevraagd: “Zeg vriend, als er geen cent uit Malta komt, wat dan?” Want laten we eerlijk zijn: de kans dat Malta gaat betalen is ongeveer net zo groot als dat een gokbedrijf zichzelf failliet verklaart uit liefdadigheid.
Wat dat betekent voor de cliënt? Nou, in ieder geval dat hij het ereloon van zijn advocaat netjes mag overmaken, waarschijnlijk met de stille hoop dat het IBAN-nummer niet óók op Malta eindigt. En dan? Dan zit je daar, met een juridische overwinning in de hand en een financiële kater op je voorhoofd. Misschien bedenkt hij zich nog: “Laat ik nog een procedure starten, misschien dat het wrak voor de kust van Malta nog opduikt.” Maar eerlijk is eerlijk, dat schip is niet zinkende — het is al gezonken. In beton gegoten. Op 4.000 meter diepte. Vol dossiers, lege excuses en één eenzame dobbelsteen.
Dus ja: de gokker won zijn zaak. Maar of hij ook iets terugziet van zijn verloren geld? Daarvoor moet hij misschien nóg een keer de dobbelstenen laten rollen — maar dan niet bij de rechter, maar bij Neptunus zelf.Mensen houd mij op de hoogte want ik ben oprecht geïnteresseerd in deze materie vol van kansen , geluk en ongeluk.
