Pleidooi voor internationale samenwerking tegen illegaal gokken
De voorzitter van de Kansspelautoriteit, Michel Groothuizen, heeft opnieuw gepleit voor een intensievere internationale aanpak van illegaal online gokken. Volgens hem overstijgt de problematiek al lang de landsgrenzen en is nationale handhaving alleen onvoldoende om spelers effectief te beschermen.
Groothuizen wijst erop dat illegale aanbieders zich eenvoudig verplaatsen naar jurisdicties waar toezicht ontbreekt of zwak is. Daardoor blijven zij bereikbaar voor Nederlandse spelers, ondanks verboden en blokkades. In zijn visie zou een internationale samenwerkingsstructuur, vergelijkbaar met bestaande grensoverschrijdende opsporingsnetwerken, kunnen bijdragen aan een effectievere bestrijding van deze aanbieders.
Daarnaast benadrukt hij dat bescherming van minderjarigen een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. Niet alleen aanbieders en toezichthouders spelen daarin een rol, maar ook ouders en opvoeders. Wanneer accounts worden gedeeld of toezicht ontbreekt, ontstaan volgens hem situaties die met regelgeving alleen niet zijn op te lossen.
De Kansspelautoriteit ziet daarom de noodzaak van bredere samenwerking: tussen toezichthouders, opsporingsinstanties, financiële instellingen en maatschappelijke organisaties. Alleen door informatie-uitwisseling en gezamenlijke acties kan de aantrekkingskracht van illegaal aanbod structureel worden verminderd.
Critici merken daarbij op dat zo’n internationale aanpak alleen kans van slagen heeft als ook de financiële stromen richting illegale aanbieders worden aangepakt. Zonder effectieve controle op betalingen blijft handhaving volgens hen vooral symbolisch
Column – Gaming Interpol aan de deur (ding dong!)
Ik zie het al helemaal voor me.
Ding dong.
“Aufmachen. Schnell bitte.”
Daar staat-ie dan. Niet de wijkagent. Nee. De Gaming Interpol. Een internationale elite-eenheid, rechtstreeks ingevlogen vanaf het Van Overuren Plein in Den Haag.
“Allemaal tegen de muur! En pappa… waar is de creditcard?”
Want stel je even voor: een vader die zijn gokaccount uitleent aan zijn tienjarige zoon en daarbij zegt: “Joh, is normaal hoor.”
Maar nee, wij rennen natuurlijk achter Unibet, Bet365 en nog twaalf anderen aan, terwijl pappa rustig op de bank zit met een zak chips en morele vrijstelling.
En toch… toch begint er iets te dagen.
Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar er sluipt voorzichtig logica in het verhaal van de Kansspelautoriteit.
Ja echt.
Het idee dat ouders misschien ook eens aangesproken mogen worden? Revolutionair.
Bijna Suske-en-Wiske-waardig. Of Donald Duck, maar dan zonder gokreclame – dat heeft Michel dan weer keurig bedacht. Complimenten daarvoor.
Sterker nog: ik wil Michel Groothuizen hierbij officieel uitnodigen op mijn seminar in Twente.
Thema: Suske & Wiske, Donald Duck en opvoeding.
Geen gokreclame. Wel koffie. En realiteitszin.
Maar Michel… laat me je één ding influisteren, van mens tot stripfiguur:
De oplossing ligt niet bij Lucky Luke, niet bij een commando-troepen-eenheid met klemtoon op troep, en ook niet in nóg een seminar in het buitenland.
De oplossing ligt op je bureau.
Met naam en adres.
Het zijn de banken.
De banken die elke dag miljoenen verdienen aan overboekingen.
Ook naar illegale goksites.
De schakel tussen gokker en aanbieder.
De poortwachter die de deur wijd open laat staan en daarna zegt: “Wij zagen niets.”
Maar ja… vriendjes houden is soms makkelijker dan handhaven.
Dus Michel, een goed bedoeld advies van 24coupons.nl:
Leg de stripboeken even weg.
Stop met rondreizen.
Koop eens een Boeket-reeks. Zo’n romantische.
Waar het niet om geld draait, maar om liefde.
De liefde die jij blijkbaar voelt voor banken en hun gegraai.
i love you too ❤️
