Vijf jaar legaal online gokken… tijd voor de APK van de Kansspelautoriteit

Vijf jaar.

Vijf jaar geleden ging de Nederlandse online gokmarkt officieel open.

Wat een feest moet dat zijn geweest.

Lintjes doorknippen.

Vergunningen uitdelen.

PowerPoints presenteren.

Commissies oprichten.

Werkgroepen formeren.

Subwerkgroepen maken voor de werkgroepen.

En natuurlijk een evaluatiecommissie oprichten die later weer de werkgroepen moest evalueren.

Kortom…

Er is in vijf jaar waarschijnlijk meer vergaderd dan gegokt.

CasinoZorgplicht keek deze week terug op die eerste vijf jaar. Wie een vergunning kreeg, wie ermee stopte en welke vergunningen binnenkort opnieuw beoordeeld worden.

Prima artikel.

Maar terwijl ik het las dacht ik eigenlijk maar één ding.

Wanneer krijgt de Kansspelautoriteit zelf een beoordelingsgesprek?

Want vergunninghouders moeten straks opnieuw bewijzen dat zij betrouwbaar zijn.

Dat zij zorgvuldig werken.

Dat zij transparant zijn.

Dat zij hun administratie op orde hebben.

Mooi.

Dan stel ik voor dat we exact dezelfde checklist ook eens bij de toezichthouder neerleggen.

En dan niet beginnen met de dossiers…

Nee.

Beginnen met het belangrijkste bezit van de Ksa.

Het beroemde Ksa-busje.

Dat busje verdient na vijf jaar namelijk zéker een APK.

Sterker nog…

Volgens mij heeft dat ding inmiddels meer kilometers gemaakt dan de gemiddelde touringcar naar Benidorm.

Even de onderhoudshistorie erbij pakken.

• Schiphol.
• Weer Schiphol.
• Seminar.
• Congres.
• Symposium.
• Kermis.
• Nog een congres.
• Een netwerkborrel.
• Tweehonderd Cash Centers leeghalen.
• Presentatie geven.
• Vriendjes afzetten.
• Vriendjes ophalen.
• Nog even langs een bijeenkomst waar transparantie centraal stond…

…uiteraard achter gesloten deuren.

Dat is geen dienstbus meer.

Dat is een rijdend monument.

Ik zie de APK-keurmeester al onder dat busje liggen.

“Zo…”

“Die heeft gewerkt.”

“Remmen?”

“Prima.”

“Verlichting?”

“Ook goed.”

“Banden?”

“Kunnen nog een ronde mee.”

“Richtingaanwijzers?”

“Ja… maar die doen het alleen als er geen Woo-verzoek onderweg is.”

“En de achteruitkijkspiegel?”

“Die is al jaren vervangen.”

“Waarom?”

“Omdat achterom kijken hier geen onderdeel van het beleid is.”

Ik geef toe…

Misschien is dat wel de mooiste samenvatting van vijf jaar toezicht.

Ondertussen krijgen vergunninghouders binnenkort opnieuw een beoordeling.

Terecht.

Maar misschien is het na vijf jaar ook tijd om eens eerlijk te vragen:

Heeft het toezicht eigenlijk gedaan wat Nederland ervan verwachtte?

Is de illegale markt kleiner geworden?

Zijn spelers beter beschermd?

Wordt er consequent gehandhaafd?

En misschien nog wel belangrijker…

Kan een burger erop vertrouwen dat een toezichthouder zichzelf net zo kritisch beoordeelt als de bedrijven waarop hij toezicht houdt?

Want toezicht zonder zelfreflectie…

…is als een scheidsrechter die negentig minuten lang gele kaarten uitdeelt en na afloop roept dat hij zelf foutloos heeft gefloten.

Misschien moet de Ksa daarom niet alleen vergunninghouders opnieuw keuren.

Misschien moet er ook eens een onafhankelijke APK komen voor de toezichthouder zelf.

Geen grote commissie.

Geen begeleidingscommissie.

Geen klankbordgroep.

Geen externe procesbegeleider.

Gewoon één monteur.

Met een steeklamp.

Die onder het Ksa-busje kruipt, zachtjes op de bodem tikt en zegt:

“Nou… hier rammelt meer dan alleen de uitlaat.”

En wie weet…

Misschien vindt hij tijdens die APK tussen de vloermatten ook nog een paar documenten terug waar Woo-verzoekers al jaren naar zoeken.

Dat zou pas een verrassende uitkomst van vijf jaar toezicht zijn.

Vond u deze column leuk? Deel hem dan gerust via Facebook, LinkedIn, X, Instagram, Telegram . Hoe meer mensen hem lezen, hoe meer mensen zich gaan afvragen of niet alleen vergunninghouders, maar ook toezichthouders af en toe een APK verdienen.