39 jaar voor een gokbetaling. In Nederland krijg je een werkgroep.
Door Henk ten Voorde bedenker van de loden drol .
A’j mi-j nou…
Ik zit op mijn vakantieadres. Koffie erbij. Laptop open. CasinoNieuws lezen. Want ja, sommige mensen lezen op vakantie een thriller. Ik lees over illegale goksites. Dat is hetzelfde, alleen zijn de boeven meestal beter gekleed.
En toen kwam ik een artikel tegen over Turkije.
Ik moest mijn koffie bijna uitspugen.
39 jaar gevangenisstraf.
Niet voor een staatsgreep.
Niet voor een bankroof.
Niet voor het stelen van de kroonjuwelen.
Nee…
Voor het faciliteren van illegale gokbetalingen.
Ik dacht eerst dat er een komma verkeerd stond.
3,9 jaar.
Nee hoor.
Negenendertig jaar.
Toen dacht ik…
Laat Erdogan nou eens een weekje stage lopen in Den Haag.
Maandagochtend.
“Wie zorgt ervoor dat het geld richting illegale goksites stroomt?”
Een Nederlandse ambtenaar begint voorzichtig.
“Nou president… dat is juridisch best complex. We hebben betaaldienstverleners, banken, Europese regelgeving, proportionaliteit, beleidskaders, toezichtarrangementen, een impactanalyse en…”
Erdogan onderbreekt hem.
“Allemaal oppakken.”
Vergadering klaar.
In Nederland?
Hier beginnen we met een projectgroep.
Dan een werkgroep.
Dan een klankbordgroep.
Dan een taskforce.
Dan een evaluatiecommissie.
Dan een extern bureau.
Dan een rapport van 846 pagina’s.
En de conclusie luidt:
“Wij adviseren om nader onderzoek te doen naar de mogelijkheid om eventueel onderzoek te gaan doen.”
Dat noemen wij daadkracht.
En toen begon mijn Twentse boerenverstand zich ermee te bemoeien.
Want laten we eerlijk zijn.
Als Turkije werkelijk zo streng naar betaaldienstverleners kijkt…
Dan zie ik het al helemaal voor me.
Telefoon.
“Goedemorgen meneer, spreekt u met Ankara.”
“Ja?”
“Klopt het dat u baas bent van De Nederlandsche Bank?”
“Ja.”
“Mooizo.”
“Kunt u even meekomen?”
“Waarom?”
“Wij willen even praten over geldstromen.”
Ik zie de complete top van ABN AMRO, ING, Rabobank, Bunq en alle andere banken spontaan Googelen:
“Hoe zeg je in het Turks: ik wist van niets?”
Begrijp me goed.
Ik zeg helemaal niet dat Nederlandse banken iets verkeerd doen.
Integendeel.
Maar ik vind het wél fascinerend.
In Turkije kijken ze blijkbaar óók naar de route van het geld.
En hier?
Hier praten we vooral over nóg een reclameverbod.
Nog een waarschuwingslogo.
Nog een pop-up.
Nog een slogan.
Nog een campagne.
Nog een folder.
Nog een televisiecommercial waarin een acteur met een ernstig gezicht zegt:
“Denk na voordat je speelt.”
Alsof een gokverslaafde halverwege een spin denkt:
“Verdraaid… daar heeft die acteur eigenlijk wel een punt.”
Ondertussen kijk ik naar België.
Die zeggen:
“Misschien moeten we de legale markt wel aantrekkelijk houden.”
Bulgarije denkt daar ook over na.
Tsjechië begrijpt inmiddels dat als je de legale aanbieders steeds moeilijker maakt en de illegale nergens last van hebben…
…de speler vanzelf denkt:
“Dan ga ik wel naar de buurman.”
Dat is niet ingewikkeld.
Dat is Twentse economie.
Als de bakker tegenover jouw winkel gratis brood weggeeft…
…dan moet jij niet de prijs van jouw brood verdubbelen.
Maar in Den Haag vinden ze dat een interessante gedachte.
Daar wordt eerst een commissie op gezet.
Ik krijg soms het gevoel dat Nederland wereldkampioen is in het bestrijden van…
…de legale sector.
Illegale websites?
Moeilijk.
Legale vergunninghouder?
BOEM!
Nieuwe regels.
Nieuwe belasting.
Nieuwe beperkingen.
Nieuwe formulieren.
Nieuwe rapportages.
Nieuwe controles.
Nieuwe vergaderingen.
En vervolgens verschijnt de voorzitter van de Kansspelautoriteit op televisie.
“We maken ons zorgen over de groei van de illegale markt.”
Dat snap ik.
Ik maak me daar ook zorgen over.
Maar dan stel ik toch een Twentse vraag.
“Bin ie dan niet de hele dag dom an ’t lullen?”
Als je jarenlang zegt dat de illegale markt groeit…
…dan mag iemand toch vragen:
“En hoe gaat het met de oplossing?”
Het mooiste blijft toch de Woo.
Ik blijf daar een zwak voor houden.
Een Woo-verzoek in Nederland lijkt op vissen.
Je weet dat er water is.
Je weet dat er vis zwemt.
Je gooit je hengel uit.
En na anderhalf jaar krijg je een brief.
“Er is geen vis aangetroffen.”
Maar buurman…
…die loopt ondertussen met een emmer paling naar huis.
Ik krijg de laatste tijd veel reacties van lezers.
Sterker nog.
Sommigen sturen mij inmiddels zelf artikelen.
België.
Bulgarije.
Tsjechië.
Turkije.
Ik hoef straks bijna geen columns meer te schrijven.
Mijn lezers doen het halve werk.
Dat is ook precies waar sommige overheden zo bang voor zijn.
Niet voor Henki.
Maar voor duizenden mensen die ineens dezelfde vraag beginnen te stellen.
Want vragen zijn gevaarlijk.
Heel gevaarlijk.
Zeker als veel mensen tegelijk dezelfde vraag stellen.
Daar krijg je in Den Haag spontaan een stuurgroep van.
En omdat ik zoveel positieve reacties heb gekregen…
…heb ik besloten mijn vakantie iets te verlengen.
Niet om minder te werken.
Maar juist om méér columns te schrijven.
Het is eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat ik soms zie bij Woo-verzoeken.
Daar lijkt de vakantie vooral te betekenen dat ook de dossiers een ligbedje hebben gekregen.
En natuurlijk waren er ook negatieve reacties.
Ik vermoed dat die afkomstig waren van mensen die beroepshalve Woo-verzoeken behandelen.
Dat mag.
Kritiek hoort erbij.
Maar als u écht wilt weten wat ik de hele dag doe…
…dien dan gewoon een Woo-verzoek in.
Niet bij mij.
Bij mijn vrouw.
Succes.
Eén waarschuwing.
Erdogan schijnt je voor 39 jaar achter de tralies te kunnen zetten.
Mijn vrouw doet dat anders.
Die laat je niet 39 jaar zitten.
Die zorgt ervoor dat je 39 jaar spijt hebt dat je überhaupt op de verzendknop hebt gedrukt.
En geloof me…
Daar is geen werkgroep tegen opgewassen.
Fijn weekend! 😄
Met dank aan de artikelen van CasinoNieuws, CasinoZorgplicht en alle lezers die mij voortdurend nieuwe ideeën en invalshoeken sturen. Blijf dat vooral doen. Hoe meer mensen vragen stellen, hoe interessanter het wordt.en delen vooral delen met de knoppen onder het artikel !