De ChristenUnie stelt in het concept-verkiezingsprogramma dat alle vormen van gokken in Nederland moeten verdwijnen. Het gaat daarbij zowel om online kansspelen als om fysieke spellen zoals casino’s, speelautomaten, sportweddenschappen en (kras)loterijen. De partij publiceerde het voorstel in het programma Opstaan voor het goede (21 augustus 2025).
Wat stelt de partij concreet voor?
- Gokken illegaal maken: het aanbieden van kansspelen wordt verboden; het verbod geldt online én offline.
- Leeftijd omhoog naar 24 jaar zolang er nog geen totaalverbod is.
- Verbod op gokelementen in games (zoals kansmechanismen/lootbox-achtige features).
- Reclame volledig schrappen totdat het definitieve verbod ingaat; daarnaast een lobbyverbod voor de sector naar voorbeeld van de tabaksindustrie.
- Ksa versterken: extra middelen en bevoegdheden om zwaarder te handhaven, hogere boetes uit te delen en illegale sites te blokkeren.
- Staatsdeelnemingen beëindigen: de ChristenUnie wil dat Holland Casino, Nederlandse Loterij en TOTO verdwijnen omdat de staat geen geld zou moeten verdienen aan verslaving.
- Kansspelbelasting fors verhogen voor overblijvende aanbieders totdat het totaalverbod is ingevoerd.
- Cruks strenger: makkelijker maken om mensen onvrijwillig op de uitsluitingslijst te plaatsen.
Met deze koers kiest de ChristenUnie voor een volledige uitfasering van de gokindustrie in Nederland, gecombineerd met zwaardere regulering en handhaving in de tussenperiode. De kernargumentatie is dat gokken leidt tot verslaving en maatschappelijke schade, en dat de overheid daar niet aan moet verdienen.
COLUMN:
“ChristenUnie: verbieden is makkelijker dan begrijpen”
Weet je, ik overweeg serieus om bij de volgende verkiezingen op de ChristenUnie te stemmen. Echt waar. Ondanks alles. Ook al betekent dat dat ik misschien weer eindig in een tent op een weiland, samen met mijn gehandicapte dochter.
En dan komt dat moment dat je beseft wie er nou écht beperkt is. Op een avond zegt die lieve schat tegen me:
“Pappa, ik ging altijd met jou mee in die mooie grote Q8. We sliepen in vijfsterrenhotels. Maar pappa, de Q8 staat nu bij de Kansspelautoriteit – beslag, zeggen ze – en wij zijn nu op de fiets. En ik zie geen vijfsterrenhotels meer, maar duizend sterren in de lucht. En wat zegt die lieve schat? Dit is toch veel mooier.”
Een gouden uitspraak voor de rest van mijn leven. Wie is hier eigenlijk gehandicapt? Juist ja. Ik.
Maar goed, voordeel van dat tentleven: geen muren, geen hypotheken, geen aangepaste badkamer die alleen maar geld kost aan WOZ, OZB, rioolbelasting, afvalstoffenheffing. Elke dag gewoon: tent openritsen, gat graven, drolletje erin, zand erover. En het mooiste? Geen brievenbus. Dus ook geen blauwe enveloppen van de Belastingdienst. Pure vrijheid, dames en heren. Je moet er alleen je huis, auto’s en wat waardigheid voor inleveren. Maar hé, details.
En waarom die tent? Ach, dat komt mede dankzij vier inspecteurs van de Ksa die, laat ik het netjes zeggen, een nogal creatieve omgang met de waarheid hadden. Zelfs onder ede. Maar goed, door naar de ChristenUnie. Hun plan? Heel simpel: alles verbieden. Online gokken? Weg. Casino’s? Weg. Sportweddenschappen? Weg. Zelfs als er nog één kraslot ergens in een keukenla ligt, komt er straks een arrestatieteam langs. Want, zegt de CU, als je de legale sector sluit, dan verdwijnt de illegale vanzelf. En wie gaat dat handhaven? Juist: de Ksa. Diezelfde Ksa die nu al in mijn beleving nauwelijks weet wat links en rechts is. Maar in Den Haag geloven ze in magie. Elke dag klinkt daar het toeterende koor: Toeter! en iedereen knikt: “Goed plan.”
En dan denk ik aan mijn favoriete anekdote, een gesprek met een burgemeester uit de regio. Een man van statuur, christelijke signatuur. Zijn naam noem ik niet – ik gun hem een warme winter, en de koning hoeft niet persoonlijk iemand te ontslaan op mijn aanwijzing.
Ik begroette hem: “Goedemorgen, burgemeester.” Hij keek me aan en je zag hem denken: Dag, domme zeurende burger.
We begonnen over gokken, maar het gesprek ging al snel over verslaving: joints, wiet, hasj, coke. Toen zei hij, met de overtuiging van een tv-dominee: “In mijn gemeente hebben we geen verslavingsprobleem.”
Ik schoof op het puntje van mijn stoel. Dit was de man die het licht had gezien, de gezant van boven. Mijn vraag: “Vertel, o wijze, hoe doet u dat?”
Zijn antwoord: “We hebben geen coffeeshops.”
[pauze, zaalstilte]
Prachtig, toch? Een waar ChristenUnie-antwoord. Geen coffeeshop = geen drugs. Alsof je geen ziekenhuis hebt en zegt: “Wij kennen geen ziekte hier.” En al die scootertjes en fatbikes die elke avond vanuit de stad jullie dorpen binnenrijden met rugzakken vol handelswaar? Ach, dat is volgens hem iets voor de verkeersambtenaar. “Niks te maken met drugs.” Hij keek me aan, en ik zag spijt. Spijt dat hij niet gewoon had gezegd wat hij dacht: Wat kom jij hier doen, domme burger die niets snapt?
En weet je? Misschien bel ik hem nog eens op als de verkiezingen komen. Want ik voorzie een glansrijke politieke toekomst bij de ChristenUnie. Zet hem op de lijst, liefst als lijsttrekker. Het zou goed zijn voor het moreel, en nog beter voor de lachspieren van de domme burger.
