In een interview met IMGL Magazine schetst Michel Groothuizen (voorzitter van de Kansspelautoriteit) dat de Nederlandse kansspelmarkt uit balans is geraakt: spelersbescherming is aangescherpt, maar het legale aanbod wordt daardoor minder aantrekkelijk, terwijl het illegale aanbod juist terrein wint.
Waarom die balans volgens hem schuurt:
Regels lopen achter op de praktijk. Wetgeving en toezicht zijn sterk gevormd in een tijd waarin online gokken vooral “achter de pc” plaatsvond, terwijl mobiel gokken inmiddels extreem laagdrempelig is.
Reclame heeft het draagvlak beschadigd. Na de marktopening ontstond een zichtbare reclamegolf (offline én online), wat volgens Groothuizen de publieke opinie en politiek debat heeft verhard.
Belastingdruk en stapeling van maatregelen. Hij wijst op de stijgende kansspelbelastingopbrengsten en waarschuwt dat een hogere belastingdruk (met name voor fysieke aanbieders) leidt tot sluitingen en een zwakkere legale sector, terwijl illegale partijen meeliften.
Handhaving tegen illegaliteit is te traag. Groothuizen noemt dat het in Nederland lang kan duren voordat een illegale aanbieder echt offline is, waardoor handhaving minder effectief wordt.
Limieten duwen ‘grote spelers’ weg. Strengere stortings- en verlieslimieten zouden er mede toe leiden dat vooral de hogere inzetten uitwijken naar illegaal, terwijl veel spelers nog wel legaal spelen.
Wat ziet hij als route vooruit:
Groothuizen pleit voor sterkere samenwerking tegen illegale aanbieders (o.a. met overheid, sector, affiliates en betaalpartijen) en voor meer internationale afstemming, omdat veel illegale operators grensoverschrijdend werken. Daarnaast richt de Ksa zich met “Disconnect” nadrukkelijk op de ondersteunende infrastructuur (zoals betalingen en marketingkanalen). Ondanks de zorgen zegt hij dat herstel mogelijk is, mits er gerichte maatregelen kome
Column – Wijsheid komt met de jaren (en soms met schadeformulier)
Wijsheid komt met de jaren, zeggen ze. En ik ben de eerste die het toegeeft als iemand iets wijs zegt. Dat gebeurt niet vaak — zeker niet in de advocatuur, rechtbanken of bij de Kansspelautoriteit wanneer het over gokken gaat. Maar zie daar: Michel Groothuizen komt eindelijk uit de startblokken. Na vele valse starts weliswaar. Misschien struikelde hij nog over de nalatenschap van zijn voorganger, want laten we eerlijk zijn: op een scheve fundering is het lastig recht bouwen. Vraag maar aan Pisa.
Plots horen we het hardop:
Het speellimiet is een probleem.
De reclame was een probleem.
De handhaving is een probleem.
De belastingdruk is een probleem.
En hier sta ik dan, een eenvoudige boer op oude klompen, die dit allemaal jaren geleden al kon ruiken. Niet eens diep hoeven snuiven — het hing gewoon in de lucht. Vanaf dag één werd er gewaarschuwd. Door de sector, door affiliates, door spelers, door jan-en-alleman met een rekenmachine en een beetje gezond verstand. Maar nee, de Ksa ging liever met een bosmaaier door de branche heen en noemde dat “zorgplicht”.
Resultaat: The Killing Fields of Gambling BV.
Legale aanbieders omgelegd, affiliates in coma, spelers richting de illegaliteit geduwd — maar hé, de regels waren wel netjes nageleefd. Althans, op papier. En zoals we weten: papier liegt nooit. Mensen wel.
Nu komen er woorden. Mooie woorden zelfs. Wijs klinkende woorden. Maar het kwaad is allang geschied. De branche ligt niet op de intensive care — die ligt al op de begraafplaats. Met een lintje erbij: “Hier rust de gereguleerde markt, gestorven aan goede bedoelingen.”
Dus waar komt deze plotselinge wijsheid vandaan? Een openbaring? Een cursus “Marktwerking voor beginners”? Of gewoon de realisatie dat als je te hard knijpt, alles wat waarde heeft tussen je vingers wegloopt?
Toch… heel misschien. Heel misschien komt er nog een kerstgeschenk vanaf het Van Burenplein in Den Haag. Een klein pakketje. Geen goud, wierook en mirre — maar gezond verstand, realisme en een vleugje zelfreflectie.
Stille nacht, heilige nacht.
Het kindeke Jezus is geboren.
Maar laten we eerlijk zijn:
het ligt wel zwaar aan de zuurstof.
En de Ksa?
Die staat aan het bed en zegt:
“Had niemand dit kunnen zien aankomen?”
Gelukkig wel.
Maar die droegen klompen — en die werden niet gehoord.
